Musulmon Sharq poetikasining tarkibiy qismlaridan biri nutqqa bezak beruvchi san’atlar, ularning o‘ziga xos jihatlari, fikrni go‘zal va mazmunli ifodalash usullarini o‘rganuvchi soha ilmi badi’ bo‘lib, uning asosini mumtoz she’riyat, ba’zan nasrda keng ishlatilgan va zamonaviy adabiyotda hozir ham qo‘llanilayotgan badiiy san’atlar tashkil qiladi. Shundan kelib chiqib, ilmi badi’ sanoyi’ ilmi deb ham yuritiladi. Alisher Navoiy ilmi badi’ga doir maxsus asar yaratmagan bo‘lsa-da, o‘zining “Majolis un-nafois”, “Xamsa”, “Mahbub ul-qulub”, “Muhokamat ul-lug‘atayn” va boshqa ko‘plab asarlarida ilmi badi’ning ba’zi nazariy jihatlariga to‘xtalib o‘tadi. Ushbu asarlar tarkibida buyuk so‘z ustasining ba’zi badiiy san’atlar haqidagi yo‘l-yo‘lakay qaydlari ham Alisher Navoiyning Sharq mumtoz poetikasi, xususan ilmi badi’ni chuqur bilganligi, o‘zigacha mavjud badiiy