Adibning «Navoiy» romani yaratilguniga qadar Yevropa, shu jumladan, rus ijtimoiy fanlarida «Navoiy – fors shoirlarining taqlidchisi», degan qarash hukmronlik qilgan. Sho‘ro mafkurasi Navoiyga berilgan bunday «baho» bilangina kifoyalanib qolmay, ulug‘ o‘zbek shoirini dastlab «feodal davr kuychisi», deb ham atadi. Bu, o‘z mohiyatiga ko‘ra, Navoiy bilan XX asrdagi o‘zbek xalqi o‘rtasiga qo‘yilgan temir parda edi. Oybek o‘z romani bilan ana shu temir pardani parchalab tashladi.