Алоҳида юридик ҳужжатлар баъзи манбаларда “ҳуқуқни амалга ошириш ҳужжатлари” сифатида талқин этилган. “Ҳуқуқни амалга ошириш”- бу ҳуқуқ субъектлари фаолиятида ўрнатилган ҳуқуқ нормаларини қўллаш. Ҳуқуқ нормалари турлича ифодаланади. Масалан, рухсат берувчи, мажбурият юкловчи, таъқиқловчи. Шунга мувофиқ, ҳуқуқ нормаларидан фойдаланилади, бажарилади ва риоя қилинади. Масалан, сўз эркинлиги ҳуқуқидан фойдаланиш, таълим олиш ҳуқуқидан фойдаланиш, университетда ўқиш жараёнида дарсларга келиш, семинар машғулотларига тайёрланиб келиш, солиқларни тўлаш мажбурияти, фуқароларнинг дахлсизлик ҳуқуқини бузмаслик, университетнинг ички тартиб-қоидаларига риоя қилиш ва бошқалар. Ҳуқуқ принциплари ва нормалари фақат ҳаётга татбиқ этилган, махсус муомала субъектлари ҳаракатларида амалга ошган тақдирдагина ҳуқуқ олий ижтимоий қадрият сифатида намоён бўлади, шундагина у мазмун касб этади, жамият учун аҳамиятга эга бўлади. Агар ҳуқуқ амалга оширилмас экан, охир-оқибатда у ўзининг моҳиятини йўқотади. Зеро, ҳуқуқий жамиятда халқ ҳам, давлат ҳам ҳуқуққа риоя этиш мажбуриятини ўз зиммасига олади. Шу боис ҳуқуқни амалга ошириш муаммоси икки хил йўналиш бўйича кўриб чиқилиши мумкин: буларнинг биринчиси – давлат органлари ва мансабдор шахслар томонидан ҳуқуққа риоя қилиниши; иккинчиси – фуқаролар хатти-ҳаракатларида, уларнинг ташкилотлари ва бирлашмалари фаолиятида ҳуқуқнинг амалга оширилишиди