Tashkilotning uchta asosiy turi – firma, davlat va uy xo‘jaligining yuqoridagi tahlili (IX, XII, XIV – boblar) bizni uzoq muddatli rivojlanishning institutsional nazariyasini ifodalashga imkoniyat beradi. Birinchi o‘rinda eslatib o‘tish zarurki bitimlar bo‘yicha kafil sifatida davlatning unga aralashuvi ikkita iqtisodiy o‘zgarishga zamin yaratdi. Ikkinchi tomondan, demokratik davlat o‘z fuqarolarining ishlab chiqarish faoliyatiga bo‘lgan qiziqishini doimo qo‘llab – quvvatlashi va iqtisodiy o‘sishni rag‘batlantirgan holda mulk huquqlarining samarali taqsimlanishini mustahkamlashi lozim. Firma va uy xo‘jaligi haqida gapirganda ular faoliyatdagi tez o‘zgaruvchanlik jihatlarini ta'kidlash lozim. Shu nuqtai nazardan rivojlanishni nazariyasini institutsional talqin etishda davlat, firma, uy-xo‘jaligini ana shu va boshqa unsurlarini tizimga solish zarur. Shularni hisobga olib birinchi galda rivojlanish nazariyasining asosiy variantlari va ularda institutsional omillar tutgan o‘rin haqida to‘xtalib o‘tamiz. Birinchidan, rivojlanish nazariyasining neoklassik variantida (R.Solou, R.Barro, R.Lukas) kapitalni to‘plash, omonotlar normasining o‘zgarishi, aholining o‘sishi, inson kapitalini to‘plash va texnik taraqqiyot kabi uzoq muddatli o‘sish omillariga urg‘u beriladi.