Til birliklari ijtimoiy qo‘llanilishi nuqtayi nazaridan nutq sharoitiga bog‘liq ravishda vazifalanishni kasb etadi. Ayrim lug‘aviy birlik garchi sinonimik qator tarkibida turishiga qaramay, semantik tarkibidagi ma’no nozikligiga ko‘ra og‘zaki yoki badiiy nutq uchun xoslanganligi bilan farqlanadi. Til birliklarining ijtimoiy fuksionallashuvi lug‘viy birliklarning ayni mana shu xususiyatidan kelib chiqadi. O‘zbek tilida til ijtimoiy vazifalanishida beshta uslub turi farqlanib, ularning barchasi fonetik-fonologik, leksik-semantik hamda grammatik imkoniyati va o‘ziga xosligi bilan farqlanadi. Tilni funksional uslublarga ajratish masalasi munozarali jarayonlarni boshdan kechirgan bo‘lib, so‘zlashuv, ilmiy, rasmiy, publistsistik uslub turlari orasida badiiy uslubni ajratmaslik kerak, sababi bu uslubni, tom ma‘lumotlar bazasining yaratishida o‘ziga xos o‘rin egallab, ma’lumotlar bazasidagi tekstni vaqtinchalik ijtimoiy faoliyatda qatnashuvchilarga ma’lum qilish jarayonlarida tugri bo‘lishiga imkon beradi.