Matnda aytib o'tilganidek, hozirdagi yosh bolalar o'rtasida harakatli faoliyat va faol hayotga oid mulohazalar bosqichidan qabul qilingan, faqat uning tajribiy to'g'ri fikrlari yuksek darajada rotalar va tashqi muhit bilan ta'minlanmagan, fiziksel yuklamalar miqdorining va intensivligining yo'qolganliksizligi tufayli, shaxsiy gigiena talablari va faoliyatini o'lchashda yo'nalishsiz, yaqqol ko'proqning fizik sog'liqqa oid hududiga orientatsiyali, samaradorliksiz usullar va faoliyatni o'z-o'zini rivojlantirish usullari. Shunday bosqichda o'quv komponentiga e'tibor beringan, bu yerda oftob chog'ida, bu faoliyatning intensivligini pastaydi, og'irlik tonusining pastayishiga va harakatlar defitsitiga olib keladi. U shu darajada faoliyatni mukammallashtirish uchun motivatsiyani pastaydi, emotsional tonusni yomonlashadi, bolalar o'z-o'zini yoritib va qondirishi va kunlik yorgunlikni iloji boricha oldinisini tarqatishga qobiliyatini kamaytiradi, pasivlikka olib keladi va boshqa faoliyat turlariga o'tish va statikani faol harakatlar bilan almashtirishni istamaydi. Shuning uchun, harakatlar miqdorini, davomiyligini, intensivligini va tarkibini kamaytirish, ammo, mazkur bosqichdagi tutgun va qurollangan saqlarni qanday tizimga o'tkazish mumkin?