Tarbiyaning eng muhim subyektiv omillari qatorida tarbiyachining shaxsiyati turadi. Ilmiy kitobning sxematiklashtirilgan tili inson qalblari aloqasini, shaxslararo munosabatlarning eng nozik tomonlarini, ta’lim jarayoniga hamroh bo‘lgan minglab katta-kichik o‘zaro ta’sirlarni aks ettira olmaydi. Ilm obyektiv haqiqatni o‘rnatadi: tarbiyachining shaxsiyati, agar hal qiluvchi bo‘lmasa, hech bo‘lmaganda samarali ta'limning eng muhim shartlaridan biri – amaliyot o‘zining har kunlik faoliyati bilan bu xulosani tasdiqlaydi.