Teatr pedagogikasi o’zining rivojlanib borishi davomida ma’lum tarbiyaviy ta’sir vositalariga ega bo’lgan. Miloddan avvalgi VI – milodiy IV-V asrlarda Qadimgi Yunoniston (Gretsiya), Qadimgi Rim va Yaqin Sharqda yuzaga kelgan antik teatr Yevropa teatr san’atining tug’ilishiga olib kelgan. Uning ijodiy ko’rinishlari (qo’shiq aytish, o’yin raqs), musiqa, she’riyatdan iborat bo’lgan. Qadimgi Yunonistonda madaniy meros bilan tanishtirish, qonunlarga nisbatan hurmatni tarbiyalash maqsadida bolalar teatrga jalb etilgan (bolalar xori). Ba’zi teatr tizimlari esa notiqlik, raqs va qo’shiq aytishga asoslanib, ularda o’yin tamoyili birinchi o’ringa chiqarilgan. Teatr niqobi o’yin namoyishlarining ifodali vositasi hisoblangan. Niqob insonning emotsional holati, hissiyotlari, kayfiyati va olamga bo’lgan munosabatini ifodalashga ko’maklashgan. Fransuz filosofi Rene Jan-Mari-Jozef Genon o’z tadqiqotlarida niqobning chuqur imkoniyatlarini yoritib bergan.