Konkret odam ruhiyatining etnik xususiyatlarini o`rganishga qadim vaqtlardan buyon katta diqqat-e’tibor berib kelishgan. Bu qiziqish, ayniqsa, keyingi yillarda xududiy, turli milliy, etnik nizolar va tuknashuvlarning kuchayib ketayotganligi bois yanada ortdi. Boshqa xalqlarga, etnik guruhlarga xos bo`lgan ruhiy xususiyatlarni, qo`shni qabilalarning yashash tarzini o`rganishga bo`lgan qiziqish qadim vaqtlardayok bir qancha amaliy ehtiyojlar, avvalo iqtisodiy, savdo-sotiq va harbiy maqsadlar natijasida vujudga kelgan. Antik dunyo sayyoh va savdogarlari uzoq yurtlarga qilgan safarlardan qaytgach, xo`rijiy xalqlarning yashash sharoitlari, urf-odatlari,kishilar o`rtasidagi munosabatlar, ularning kiyinishi, qanday ovqatlar tanovvul qilishi, bu mamlakatdagi ijtimoiy- siysiy to`zum, xayvonot olami va boshqa narsalar haqida o`z vatandoshlariga ajoyib va garoyib narsalardek so`zlab berishgan. Qadimgi dunyo mutafakkirlari Aristotel, Gerodot, Gippokrat, Demokrit, Pifagor va boshqalar barcha ijtimoiy va psixologik hodisalarni tushuntirib berish uchun yagona bo’lgan umumiy tamoyillarni, nazariyalarni qidirib topishga