2020–2025 yillar davomidagi zamonaviy ma’lumotlar asosida Eronning Yaqin Sharq mamlakatlari bilan siyosiy, iqtisodiy, harbiy, diniy va madaniy munosabatlari tahlil qilinadi. XX asr oxiri–XXI asr boshida Eron siyosiy va harbiy jihatdan mintaqada faol o‘rin egalladi: 1979-yildagi Islom inqilobidan keyin Tehron o‘z ta’sirini kengaytirmoqchi bo‘lib, Iroq, Livan, Suriya va Yamandagi mahalliy guruhlar (masalan, Hizbolla, Husiylar) orqali kuchli pozitsiya olib keldi. So‘nggi yillarda Eron Raisi ma’muriyati “qo‘shnilar birinchi” strategiyasini ilgari surib, Saudiya Arabistoni va BAA bilan diplomatik aloqalarni tikladi. Iqtisodiy jihatdan savdo aloqalari asosan Iroq bilan (eksportning ~40% ni tashkil etadi) bog‘liq, biroq AQSh sanksiyalari savdo hajmini keskin cheklamoqda. Harbiy jihatdan Tehron yadroviy va raketa dasturlarini davom ettirar ekan, Assad rejimi, Hizbolla va Husiylar kabi ittifoqchilarni qurollantirishda davom etmoqda. Mazkur munosabatlarga bo‘ysunib, Eron o‘zini Yaqin Sharqdagi shia musulmonlarning himoyachisi deb hisoblab, ASh va Isroilga qarshi kurashni kuchaytirmoqda. Madaniy sohada esa Eron 1970–80-yillarda mintaqa yetakchisi bo‘lgan bo‘lsa-da, bugungi kunda ichki qat’iy nazorat tufayli “yumshoq kuch” raqobatida yangi sinovlarga duch kelmoqda. Keltirilgan tahlil diplomatik normalizatsiya tendensiyalari va iqtisodiy sanksiyalarning ta’siri, shuningdek, Eronning mintaqaviy liderlik ambitsiyalari o