Kimyoviy uyg’onishning dastlabki kurtaklari Flamandiyalik olim Van Gel’mont (1579-1644 yy.) ishlarida kuzatildi. Pnevmatik kimyoning asoschisi Van-Gel’mont hisoblanadi. U birinchi bo’lib gaz terminini fanga kiritdi. U daraxtni og’irligi o’lchangan tuproqqa o’tqazdi va har doimgi sug’orish va ozuqa berish miqdorlarini o’lchab bordi. Olim daraxt tanasida tirik to’qimalar manbaini topish usun bu o’lchovlari orqali birinchi bo’lib kimyo va biologiyadagi miqdoriy tajribalarni amalga oshirdi. Van Gel’montgacha havo va unga o’xshash moddalarga e`tiborini qaratgan kishi qadimgi yunon olimlari edi. O’z zamonasi olimlari orasida Van Gel’mont birinchi bo’lib kimyoviy reaktsiyalar jarayonida ajralib chiqadigan bug’larni o’rgana boshladi va ularning havodan ayrim jihatlari bilan farq qilishiga o’z e`tiborini qaratdi. Yog’och yonishi natijasida ajraladigan bug’ni o’rganib, ayrim xossalari bilan havodan farqlanishini ko’rdi. Bu xildagi doimiy hajmi va shakli bo’lmagan havoga o’xshagan moddalarni yunonlarning "xaos" so’zi bilan atadi, ammo flamand tili fonetikasida xaos so’zi "gaz" iborasidek aytilgani usun bu so’z 1620 yildan boshlab bugungasa o’z ma`nosini saqlab qoldi. Ba`zan "gaz" iborasining kelib chiqishini gollandcha gisten-bijg’ish yoki gist-drojji, hamirturush so’z