Odamzot doimo tabiat qo‘ynida faoliyat ko‘rsatadi, u bilan uzluksiz munosabatda bo‘lib kelmoqda. Bu faoliyat oqilona tashkil etilmasa, u bilan munosabat to‘g‘ri o‘rnatilmasa, inson o‘zi va tabiat uchun muammolar keltirib chiqaradi. Hozirgi davrda fan – texnika inqilobi sharoitida tabiat resurslaridan keng miqyosda foydalanish hamda atrof – muhitni ifloslantiruvchi sanoat, transport, qishloq xo‘jaligi va maishiy chiqindilarning ortishi insonning tabiatga, atrof – muhitga ko‘rsatayotgan umumiy salbiy ta’sirini keskin kuchaytirmoqda. XX asrning ikkinchi yarmiga kelib tabiatni muhofaza etish global (sayyoraviy) muammoga aylandi. Insoniyat madaniyati va sivilizatsiya taqdiri xuddi ana shu muammoni hal etishga ko‘p jihatdan bog‘liqdir. Yurtboshimiz ekologik muammo to‘g‘risida so‘z yuritib, «ekologiya hozirgi zamonning keng miqyosidagi keskin ijtimoiy muammolaridan biridir. Uni hal etish barcha xalqlarning manfaatlariga mos bo‘lib, sivilizatsiyaning hozirgi kuni va kelajagi ko‘p jihatdan ana shu muammolarning hal qilinishiga bog‘liqdir. Ekologiya xavfsizlik muammosi allaqachonlar milliy va mintaqaviy doiradan chiqib, butun insoniyatning umumiy muammosiga aylangan» degan edi.