Suvda va quruqda yashovchilar yoki amfibiyalar xali suv muxiti bilan anchagina aloqasini saqlab qolgan birinchi quruqlikka chiqqan umurtqali xayvonlardir. Quruqlikka  yashashga   o’tish bilan suvda hamda  quruqlikda  yashovchilarning tuzulishi  baliqlarga nisbattan takomillashgan  xususan  skeletining tayanch   vazifasini  bajarishga o’tishi bilan   uzun    naysimon   suyaklar paydo bo’lishi  oyoqlarning vujudga kelishiga sabab  bo’lgan.Quruqlikda   yashash    atmosfera  havosi   bilan   nafas olishga imkon   beruvchi  organ – o’pkaning   rivojlanishiga,   qon  aylanish, nevr   sistemasi   va  sezgi  organlarining    takomillashuviga   olib   kelgan.Shuning   bilan birga suvda   va  quruqlikda  yashovchilar   skeletida   tog’ayning ko’p  bo’lishi,   nafas  olish,   ayirish,  qon aylanish, nerv sitemalari  va boshqa  organlarining sodda tuzulganligi, lichinkasining yon   chiziqlari ,  dumi, yuragining   ikki   kameradan ,  qon  aylanish sistemasining  bir   doiradan iboratligi   ularni   quruqlikda  yashovchi  eng  soda tuzulgan  umurtqali   hayvon  ekanligini  ko’rsatadi.