O‘zbekistonda faoliyati kuzatilgan missionerlik harakatlari va ularning oqibatlariMissionerlik — muayyan diniy e’tiqodni boshqa shaxslar yoki guruhlar orasida targ‘ib qilishga qaratilgan faoliyat bo‘lib, u turli tarixiy va ijtimoiy sharoitlarda turlicha shakllarda namoyon bo‘ladi. O‘zbekistonda mustaqillikdan so‘ng diniy erkinliklar kengaygani bilan birga, ayrim missionerlik harakatlarining faoliyati ham kuzatilgan. Asosan, bunday harakatlar xorijiy diniy oqimlar va nodavlat diniy tashkilotlar tomonidan olib borilgan bo‘lib, ular ko‘pincha ijtimoiy yordam, bepul ta’lim kurslari, chet tillarini o‘rgatish, tibbiy xizmatlar yoki xayriya faoliyati niqobi ostida amalga oshirilgan. Missionerlar, ayniqsa, ijtimoiy himoyaga muhtoj qatlamlar — yoshlar, kam ta’minlangan oilalar vakillari va ma’naviy bo‘shliqda qolgan shaxslar orasida faoliyat yuritishga intilgan. Missionerlik faoliyatining oqibatlari turlicha baholanadi. Bir tomondan, bunday harakatlar jamiyatda diniy qarashlar xilma-xilligini kuchaytirib, an’anaviy diniy qadriyatlarga nisbatan qarama-qarshiliklarni yuzaga keltirishi mumkin. Ayrim hollarda bu oilaviy nizolar, ijtimoiy kelishmovchiliklar va mahalla muhitida ziddiyatlarga sabab bo‘lgan. Ikkinchi tomondan, noqonuniy yoki yashirin missionerlik faoliyati davlatning diniy siyosati va qonunchiligiga zid kelib, diniy barqarorlikka tahdid sifatida baholangan. Shu sababli O‘zbekistonda diniy faoliyat qat’iy qonuniy asosda tartibga solinadi va diniy targ‘ibot faqat ro‘yxatdan o‘tgan tashkilotlar doirasida amalga oshirilishiga ruxsat etiladi. Xulosa qilib aytganda, O‘zbekistonda missionerlik harakatlari masalasi diniy erkinlik va ijtimoiy barqarorlik o‘rtasidagi muvozanat bilan bog‘liq murakkab jarayon hisoblanadi. Davlat va jamiyat tomonidan bu borada olib borilayotgan siyosatning asosiy maqsadi — fuqarolar tinchligi, diniy bag‘rikenglik va milliy qadriyatlarni asrab-avaylashdan iborat.