Инфлясион кутиш. Инфлясиянинг критик нуқтаси. Инфлятсия (лотинча инфлатио - шишиш, бўртиш, таранглашиш) – ма‘лум давр мобайнида мамлакатда баҳолар ўртача (умумий) даражасининг барқарор ўсиши, пулнинг харид қобилиятини узоқ муддатли пасайиши. Инфлятсия бозор иқтисодиётининг асосий издан чиқарувчи омиллари жумласига киради, унинг сур‘ати қанчалик юқори бўлса, иқтисодиётга хавфли та‘сири шунчалик катта бўлади. Айниқса бир иқтисодий тизимдан иккинчи бир иқтисодий тизимга ўтаётган мамлакатларда инфлятсиянинг иқтисодиётга та‘сири анча хавфли. Чунки, бу давр нархларнинг еркинлашуви ва шунга мувофиқ уларнинг умумий даражаси кескин ошиб кетиши билан боғлиқ. Аммо инфлятсия даврида барча товарларнинг баҳолари ҳам ошавермайди: айримлариники барқарор бўлиб турса, ба‘зилариники еса тушиши мумкин. ―Инфлятсия атамаси илк бор Шимолий Америкада 1861-1865 йиллардаги Фуқаролар уруши даврида қўлланилди. Инфлятсиянинг атамаси муомаладаги қоғоз пул массасининг товарларнинг реал таклифига нисбатан ҳаддан зиёд кўпайиб кетиши ҳолатини изоҳланган. . Аммо инфлятсиянинг бундай тавсифи мукаммал емас ва унинг сабабларини очиб бермайди. Умуман олганда инфлятсия пул муомаласи қонунларининг бузилиши шакли сифатида макроиқтисодий мувозанатнинг бузилишини, талаб ва таклиф номутаносиблигини англатади.