Iqtisodiy o’sishning dastlabki neoklassik modellari 1950-1960 yillarda, ya’ni dinamik muvozanat muammosiga e’tibor susaygan va birinchi planga nafaqat foydalanilmagan quvvatlar hisobiga, balki shu bilan birga yangi texnikani joriy qilish, unumdorlikni oshirish va ishlab chiqarishni tashkil qilishni yaxshilash hisobiga potensial mumkin bo’lgan o’sish sur’atlariga erishish muammosi chiqqan davrda paydo bo’ldi. SHu sababli iqtisodiy o’sish muammosining nafaqat nazariy asoslari, balki uni tahlil qilishning uslublari ham o’zgardi. Bu davrda rivojlangan davlatlar iqtisodiyotida yirik firmalarning roli keskin o’sdi. Bu firmalar o’z investitsiyalarini strategik rejalashtirish va sarmoyalarini ko’paytirish bilan birga iqtisodiy o’sishga olib kelish muammosi yuzaga keldi.