Abu Nasr Forobiy (to‘liq ismi: Abu Nasr Muhammad ibn Muhammad ibn Tarkhon al-Farobiy) 870-yilda O‘rta Osiyoning qadimiy Farob (hozirgi Qozog‘istonning Otrar) shahrida tug‘ilgan. U mashhur turkiy zodagonlar oilasidan chiqqan bo‘lib, ilk bilimlarini mahalliy maktab va madrasalarda olgan. Uning yoshlik davri Movarounnahr ilmiy muhiti ta’sirida shakllangan bo‘lib, bu yurtning ilm-fan, adabiyot va falsafaga bo‘lgan yuksak e’tibori Forobiyning shakllanishida muhim rol o‘ynagan.Forobiy keyinchalik ilm talabida Bag‘dodga yo‘l oladi. U yerda Is’hoq ibn Hunayn, Abu Bishr Matta ibn Yunus kabi mashhur olimlardan dars olib, Aristotel va boshqa yunon faylasuflarining asarlarini chuqur o‘rganadi. Uning ilmiy qiziqishlari mantiq, metafizika, musiqa, tibbiyot, siyosatshunoslik, axloqshunoslik, matematika kabi ko‘plab sohalarni qamrab olgan. Forobiy o‘zining ilmiy faoliyati davomida 160 dan ortiq asarlar yaratgan. Ayniqsa, u Aristotel falsafasini chuqur o‘rganib, uni rivojlantirgan. Shu sababdan u “Ikkinchi muallim” (Aristotel “Birinchi muallim”) degan faxriy unvonga sazovor bo‘lgan. Uning “Fozil odamlar shahri”, “Aql ma’nosi haqida”, “Baxtga erishish haqida”, “Mantiqqa kirish”, “Musika risolasi” kabi asarlari jahonda mashhur bo‘lib, o‘rta asr Yevropa falsafasiga ham kuchli ta’sir ko‘rsatgan. Forobiyning ilmiy qarashlari Sharqda ma’rifatparvarlik, insonparvarlik va aql-zakovat asosida jamiyatni rivojlantirish g‘oyalarining shakllanishiga katta hissa qo‘shgan. U “inson – bu aqlli mavjudot” degan fikrga asoslanib, aql, tafakkur, bilim va axloqni insoniyat taraqqiyotining poydevori deb bilgan.