Har bir mamlakat maxsus inklyuziv ta’limni amalga oshirish uchun amal qilinadigan o‘z siyosatiga ega bo‘lishi kerak. Bu siyosat milliy ta’lim tizimining asosiy xususiyatlarini va eng muhim bo‘lgan milliy maqsadlarni o‘zida aks etishi zarur. Masalan, Finlyandiyada ta’lim organlari e’tiborlarini imkoniyati cheklangan bolalarga ta’lim berish masalasiga qaratganlar (Mitchel 2014). Milliy siyosatga qo‘shimcha sifatida maxsus inklyuziv ta’lim sohasida turli jamoa va maktab okruglari ehtiyojlarini qondirishga moslashtirilgan hududiy siyosatlar mavjud bo‘lishi zarur. Bundan tashqari, har bir maktab o‘zida milliy va hududiy siyosatlarni aks ettiruvchi maxsus inklyuziv ta’lim uchun ehtiyojlarni aniqlash, ta’limni individual rejalashtirish jarayoni, imkoniyati cheklangan bolalarga ta’lim berishda maktablarni yordamchi personal, ota-onalar ishtiroki, muassasa va xizmatlar bilan bog‘lanishini ta’minlash, shuningdek, davom etuvchi monitoring va imkoniyati cheklangan bolalar uchun zahiralar sharhi bilan ta’minlash, kabi xususiyatlarni ichiga olgan o‘z siyosatiga ega bo‘lishi talab etiladi. Bunda imkoniyati cheklangan bolalarga umumta’lim maktablaridami, maxsus maktablaridami yoki maxsus sinflarda ta’lim berish borasida aniq qonunchilik bo‘lishi zarur.