Mavzu: O’rta asr psixoloogiyasining umumiy xususiyatlari. Reja: 1.O’rta asr Yevropada falsafiy va psixologik tafakkurning asosi sifatida sxolastizm. 2.Xristian ta’limoti va sxolastikada imon va bilimning nisbati. Ruhni tushunish. 3.Inson tabiati va uning ichki dunyosini tushunishda nominalizm va realizm oqimining o’ziga xosligi. 4.Xristian ta’limoti Sxolastiklik (lotincha "schola" - maktab) - o'rta asr falsafasining ikkinchi bosqichi: xristian falsafasining tizimli rivojlanish davri (VIII -XVI asrlar). Sxolastizm ko'plab maktablarning mavjudligi va muammolarning rasmiy-mantiqiy tomoniga qiziqish bilan tavsiflanadi. U falsafaning kontseptual apparatining eng yuqori rivojlanishi bilan ajralib turadi. Xuddi nazariy rivojlanish chegarasiga yetgan har qanday rivojlangan nazariya o'ta mavhum bo'lib qolgandek, bu davrda xristian falsafasi nafaqat o'zining eng yuqori cho'qqisiga, balki rivojlanish chegarasiga ham yetgan. Keyinchalik "sxolastizm" so'zi dogmatik tafakkur bilan sinonimga aylandi, sof nazariya bilan shug'ullandi, hayotdan uzoqda va uni tushunish uchun hech narsa bermadi. Skolastik falsafa tarixida odatda uchta davrni ajratib ko'rsatish mumkin: dastlabki sxolastikizm (VIII-XII asrlar), gullab-yashnash davri (XII-XIII asrlar) vakechki sxolastikalar (XIV-XV asrlar).Sxolastizm fenomeni nasroniy mutafakkirlari xristian g'arbiga arab va yunon tillaridan lotin tarjimalarida kelgan Aristotelning falsafiy merosini yunon va arab tafsirlari bilan assimilyatsiya qilish bilan bog'liq. Shunday qilib, G'arbning sxolastik falsafasi arab-musulmon falsafasining kuchli ta'siri ostida rivojlangan deb aytish mumkin.