XIX asr boshlarida Farg'ona vodiysida o'troq o'zbek va tojik dehqonlari tomonidan sun'iy tarzda sug'oriladigan yerlar, asosan Xo'jaboqirg'on, Isfara, So'x, SHohimardon, Isfayram, Aravon, Oqbo'yra, Qurshob,Qoradaryo, Norin, Kosonsoy, Asht kabi daryo va soy qirg'oqlaridagi dehqonchilik vohalarida joylashgan yerlar bo'lib, bu hududlar serhosilligi bilan ajralib turgan. Ushbu vohalarda joylashgan qishloq aholisi, asosan, sug'orma dehqonchilik bilan mashg'ul bo'lgan. Qishloq xo'jaligining polizchilik va bog'dorchilik kabi tarmoqlari bu davrga kelib o'troq aholi orasida ancha rivoj topgan edi.