Maqolada istiqlol yozuvchisi Javlon Jovliyevning "Lobar, Lobar, Lobarjonginam" hikoyasida ishlatilgan personaj nutqi va ularning o‘rtasidagi suhbat jarayonlari tahlil qilinadi. Badiiy tilning tasviriyligi, epik va lirik asarlardagi farqlari, personaj nutqining individuallashtirilishi haqida fikr yuritiladi. Shuningdek, umumxalq tili, adabiy til va badiiy til o‘rtasidagi munosabat ko‘rib chiqiladi. Asarda Javlon Jovliyevning o‘ziga xos uslubi, adabiy tildan biroz chekinishi, umumxalq tilini keng qo‘llashi ko‘rsatiladi.