Juda qadim zamonda qushlar va hayvonlar ahil-inog yashar, hech gachon bir-birini xafa qilmas, doim birga o'ynab-kular ekan. Bulbul har tong mayin xonish qilib o'tmon ablini uyg’otar, uning yogimli ovoziga mahliyo bo'lib, hatto tovus ham go’zal pattarini yoyar ekan.