Minimal ish o'rinlari soni (20 dan kam emas, 40 dan ko'p emas) asosida bandlik va mehnat bozorining barqarorligini ta'minlashga qaratilgan model. Ushbu model ishsizlik darajasini nazorat qilish va iqtisodiy o'sishga ijobiy ta'sir ko'rsatish uchun davlat tomonidan qo'llab-quvvatlanadigan dasturlar bilan birgalikda amal qiladi. Minimal ish o'rinlari sonining belgilanishi va bandlikning oshirilishi iqtisodiyot, davlat siyosati, xususiy sektor va ijtimoiy omillar bilan bog'liq bo‘lib, ishlab chiqarish, mehnat unumdorligi va statistik usullar orqali aniq hisoblanadi.