Ushbu taqdimotda N. Seniorning “O‘z-o‘zini tiyish” nazariyasi hamda “Oxirgi soat” nazariyasi tahlil qilinadi. Birinchi nazariya iste’molni cheklash orqali 2–3% o‘sish sur’ati, kapital to‘planishi va milliy daromadni oshirish mexanizmini ochib beradi; ikkinchisi esa 1920–30-yillardagi Samarqand va Buyuk Britaniyada sarmoya olish, iqtisodiy inqiroz va ijtimoiy farqlarning o‘zaro ta’sirini ko‘rsatadi. Shuningdek, nazariyalarning tarixiy kontekstdagi ahamiyati, ishlab chiqarish omillari va abstinentsiyaning iqtisodiy o‘sishga ta’siri muhokama qilinadi.