XX asrning boshlarida bir shotlandiyalik fermer uyiga qaytar ekan, botqoqlik bo‘lgan bir yerning yonidan o‘tdi. Birdan o‘sha tarafdan yordam so‘rab baqirayotgan ovozni eshitdi. Fermer yordamga yugurdi va u yerda botqoqlik o‘zining iflos qa’riga tortayotgan bir bolani ko‘rdi. Bola tirishib, qo‘rquvdan baqirar edi. Fermer daraxtning qalin bir shoxini sindirib oldi. Xaloskor ehtiyotlik bilan shoxni cho‘kayotgan bolaga uzatdi. Bola uning yordamida xavfsiz yerga chiqib oldi. Uni kuchli titroq bosgan edi. U uzoq vaqt ko‘z yoshlarini to‘xtata olmadi, lekin asosiysi, u qutqarilgan edi! – Yur men bilan, uyimga olib boraman, – taklif qildi fermer, – sen o‘zingga kelib, biroz isinib olishing lozim.