Ta’qdimotda fanatizm – hayotning muhim qismini ma’naviy ob’ektga haddan tashqari bag’ishlash, o‘z nuqtai nazarini zo‘rlik bilan himoya qilish va boshqalarga yuklash orqali namoyon bo‘ladigan intolyerantlik shakli — xususan, eng xavfli ko‘rinishi sifatida diniy fanatizm bayoni; shuningdek, diniy aqidaparastlik – ma’lum din va urf-odatlarga sodiqlikni, boshqalar qarashlariga nisbatan murosasizlik va ko‘pincha tajovuzkor munosabat bilan uyg‘unlashishini yoritadi.