Ushbu prezentatsiya ma’ruzasi Vizantiya davri arxitekturasi va shaharsoslovi hamda gotika uslubini qamrab oladi. Birinchi qismda Konstantinopol va Ravennadagi markaziy gumbazli bazilikalar (Sant Apollinare Nuovo, San Vitale) misolida antik va xristian arxitektura uyg‘unligi, interyerda yorug‘lik va bezakning roli, Safiya ibodatxonasining konstruktiv o‘xshashliklari tahlil qilinadi. Ikkinchi qismda XII–XV asrlarda Yevropada shakllangan gotika me’morchiligining texnik yangiliklari (nayzasimon ark, nervyurali ravoq, kontrofors), soborlarning ijtimoiy funksiyalari, vertikal kompozitsiya va vitraj san’ati, Fransiya (Notr-Dam), Germaniya (Kelndagi sobor), Angliya va boshqa hududlardagi o‘ziga xos ifodalari ko‘rib chiqiladi.