Matn qismlarini bog‘lash uchun fikrlarning rivojlanish ketma-ketligini ko‘rsatuvchi maxsus vositalar (so‘zlar, iboralar va jumlalar) ishlatiladi (“boshida”, “keyin”, “birinchi navbatda”, “dastlabki”) va boshqalar, oldingi va keyingi ma’lumotlarning ulanishi to‘g‘risida (“ko‘rsatilgandek”, “aytilganidek”, “ta’kidlanganidek”, “ko‘rib chiqilgan” va boshqalar, sababiy munosabatlar (“lekin”, “shuning uchun”, “buning evaziga”, “shuning uchun”, “natijada” va hokazo), yangi mavzuga o‘tish (“hozir ko‘rib chiq”, “ko‘rib chiqishni davom ettiramiz” va boshqalar), obyektlarning yaqinligi, o‘ziga xosligi, holatlar, belgilar (“u”, “bir xil”, “shunday”, “shunday”, “bu erda”, “bu erda" va boshqalar).