O‘zbek leksikografiyasi o‘zining uzoq tarixiga ega. Mahmud Koshg‘ariyning «Devonu lug‘atit turk» asari umumturkiy leksikografiyaning namunasi bo‘lsa, XIII-XIV asrlardan boshlab o‘zbek leksikografiyasi undan oziqlangan holda mustaqil rivojlana boshladi. Ayniqsa, turkiycha-forscha, turkiycha-arabcha tarjima lug‘atlar tuzishga e’tibor kuchaydi. Bu esa, arab va ajam mamlakatlarida turkiy tilga qiziqishning ortib borganligi natijasidir. Ana shuning natijasida «Tarjumoni turki va ajami va mug‘uli va forsi» (XIII-XIV asrlar), «Kitobi at-tuhfa azzaki-ya fi-l lug‘at-it turkiya» (Turkiy-arab lug‘ati – XIV asr), Abu Xayyonning «Kitobi al-