XVIII asrning 2-yarmida xalqaro munosabatlar, XVIII asrda Yevropa mamlakatlari xalqaro munosabatlarining ko’lamis ezilarli darajada kengaydi. O’zining yevrotsentristikasosini saqlagan holda xalqaro munosabatlar alohidagi kontinent va hududlar – Yangi Dunyo (Amerika), Uzoq Sharq (Xitoy, Yaponiya), Afrikaning g’arbiy va sharqiy sohillarini qamrab ola boshladi. Mustamlakachilik siyosati (xom-ashyoman balar va mol sotish bozorlarini qo’lga kiritish) sekkin-astayangi davr xalqaro munosabatlarining eng asosiy masalalaridan biriga aylandi.