XX asr boshlariga kelib dunyo taraqqiyotining asosiy belgilaridan biri ilgʻor industrial davlatlarning notekis rivojlanishi, tashqi siyosatda kapitalistik monopoliyalar va moliya oligarxiyasi manfaatlarining ustuvorligi hamda dunyoni qaytadan boʻlib olish uchun davlatlar oʻrtasida kurashning kuchayishi boʻlib qoldi. XIX asrning oxirgi 30 yilida rivojlanish surʼatlari keskin tezlashgan AQSH va Germaniya ilgʻor industrial davlatlar qatoriga kirib oldilar. Bu davlatlarning jadal rivojlanishi natijasida ularning harbiy-iqtisodiy imkoniyatlari bilan dunyoning taʼsir doiralarga boʻlinishi oʻrtasida nomutanosiblik vujudga keldi. Dunyoni qaytadan boʻlib olish uchun kurash jahon siyosatining mazmunini belgilovchi eng muhim omilga aylandi.