Терминологик жиҳатдан ампутация - қўл ёки оёқнинг яшай олмайдиган қисмини суяк масофасида кесиб олиб ташлаш маъносини англатади. Экзартикуляцияда - қўл ёки оёқнинг яшай олмайдиган қисми бўғим сатҳида олиб ташланади. Ампутация ва экзартикуляция мақсади бемор ёки шикастланувчининг ҳаётини сақлаб қолиш учун қўл-оёқни тўлиқ ёки қисман олиб ташлашдан иборат. Тарихий маълумотлар: Ампутация Гиппократ давридан маълум. Корнелий Цельс (II аср) – ампутацияда томирларни боғлаган ва суякни юмшоқ тўқималар билан ёпган (кейинчалик унутилиб юборилган). Инқироз даври, бунда қон тўхтатиш учун: пичоқни қиздириб кесиш; чўлтоқни қайноқ смолага ботириш симли сиртмоқни бураб, сиқиб-кесиш. Асоратлари: оғриқ, шок ва башқалар. XV аср - Амбруаз Паре томирларни чўлтоқда лигатура билан боғлашни қайта таклиф