Яллиғланиш, бу – яхлит организмнинг патологик таъсиротларга жавобан қон томирлар ва бириктирувчи тўқима иштироки ва ўзига хос ўзгаришлар билан намоён бўладиган комплекс маҳаллий реакция ҳисобланади. Бу реакция циклик давом этиб, касаллик сабабларининг бартараф этилиши, шикастланган тўқиманинг қайта регенерацияланиши, функцияларининг тикланиши ва аслига қайтиши билан якунланади. Демак, яллиғланиш, бу организмнинг патологик таъсиротларга нисбатан – ҳимояланиш – масланиш – қайта тикланиш реакцияси ҳисобланади. Яллиғланишнинг клиник белгилари 2000 йил аввал Римлик энциклопедист Цельс томонидан ёритилган. У унга қизариш (rubor), тўқима шиши— ўсма (tumor), иссиқлик (саlor) ва оғриқ (dolor) ларни киритган.