Vrachlar kundalik faoliyatida yallig‘lanishga bog‘liq simpto­mokompleks bilan to‘qnashganlari uchun ham meditsina tarixida yallig‘la­nishni rivojlanish mexanizmlariga qiziqish kuchli bo‘lgan. Yallig‘lanishni tarixi bu meditsina tarixidir. Gippokrat (eramizdan oldingi IV asr) yallig‘lanishni organizm suyuqliklaridan birini lokal ortiqcha yig‘ilishi oqibati deb qaragan. Korneliy Sels (e.o. 30 va x..e. 38 yillar) yallig‘lanishni 4ta belgillarini aytgan. Keyinchalik R. Virxov beshinchi belgini aytgan. G. Shade (1923) yallig‘lanish o‘chog‘ida bo‘ladigan tipoviy fizi­ko-kimyoviy o‘zgarishlarni harakteristikasini bergan. Bu erda moddalar almashinuvi aktivlashib "o‘t tushishi" yallig‘lanishda muxim rol o‘ynashini ko‘rsatgan. Genle va Shilling (1847), SH. Bu