To‘qima suyuqligi organizmning ichki muhit barqarorligini saqlovchi asosiy komponentlardan biri hisoblanadi. U hujayralar faoliyati uchun zarur bo‘lgan moddalarning tashilishi, metabolik mahsulotlarning chiqarilishi, shuningdek, ionlar va oziq moddalar muvozanatini ta’minlashda muhim rol o‘ynaydi. To‘qima suyuqligi miqdorining o‘zgarishi patologik holatlarni yuzaga keltirib, organizmning normal funksiyalarini buzishi mumkin. Shish (o‘dem) — to‘qimalarda suyuqlikning haddan tashqari yig‘ilishi bilan tavsiflanadi. Ushbu holat suyuqlik almashinuvining buzilishi natijasida rivojlanadi va turli kasalliklarning namoyon bo‘lishi yoki oqibati bo‘lishi mumkin. Shish rivojlanishining asosiy sabablariga qon tomirlar o‘tkazuvchanligining oshishi, limfa oqimining buzilishi, onkotik bosimning pasayishi va suyuqlikni ushlab turuvchi gormonlarning ortishi kiradi. Buning aksincha, degidratatsiya esa to‘qimalardagi suyuqlik miqdorining kamayishi bilan ifodalanadi. Bu holat suvsizlanish, elektrolit muvozanatining buzilishi yoki kasalliklar oqibatida kelib chiqadi. Degidratatsiya organizmning hayotiy faoliyatiga jiddiy ta’sir ko‘rsatib, hujayralar va organlarning ish faoliyatini buzishi mumkin. Shu bois, to‘qima suyuqligi miqdorining o‘zgarishiga olib keluvchi omillar, ularning patogenezi, klinik belgilar va morfologik o‘zgarishlarni o‘rganish patologik anatomiya uchun muhim masalalardan biridir. Ushbu holatlarning chuqur tahlili kasalliklarni erta tashxislash va samarali davolash choralarini ishlab chiqishga yordam beradi.