Yallig‘lanish organizmning zararlovchi omillarga qarshi mudofaa mexanizmlaridan biri bo‘lib, lokal yoki tizimli (sistemali) ko‘rinishda namoyon bo‘lishi mumkin. Mahalliy yallig‘lanish jarayonlari zararlangan to‘qimalarni himoya qilish va tiklashga qaratilgan bo‘lsa, tizimli yallig‘lanish butun organizm darajasida o‘z aksini topadi. Yallig‘lanishning tizimli ta’sirlari organizmdagi fiziologik jarayonlarning keng ko‘lamda buzilishiga olib keladi va immun, endokrin hamda nerv tizimlarining faoliyatini o‘zgartiradi. Tizimli yallig‘lanish o‘z ichiga isitma, qonning biokimyoviy va gematologik parametrlaridagi o‘zgarishlar, shuningdek, ichki organlarda distrofik va nekrotik jarayonlarning rivojlanishini oladi. Ushbu jarayonlar yallig‘lanish mediatorlari, masalan, interleykinlar va tumor nekroz faktori (TNF), tomonidan boshqariladi. Mazkur mavzu patologik anatomiya va fiziologiya sohalarida muhim ahamiyatga ega bo‘lib, yallig‘lanish jarayonlarining tizimli tasirlarini o‘rganish orqali nafaqat kasallikning mexanizmlarini, balki diagnostika va davolash yo‘llarini ham tushunish imkonini beradi. Shu sababli, yallig‘lanishning tizimli ta’sirlarini o‘rganish dolzarb masalalardan biri hisoblanadi.