Monografiyada oltoy tillari va shevalaridagi mushtarak maishiy leksika semantik-funksional, fonetik va struktur morfologik aspektlarda tahlil qilingan. Tadqiqotda turkiy, mo‘g‘ul, tungus-manjur, koreys va yapon tillaridagi maishiy leksik birliklarning shakllanishi, taraqqiyoti, o‘zaro munosabati, bir-biriga ta’siri, yasalishi, kelib chiqishi, atalish usullari atroflicha yoritilgan.