Mazkur maqolada Omon Muxtorning “Ming bir qiyofa” romanida unlilarning choʻzilishi va uning lingvopoetik funksiyasi tahlil qilinadi. Asarda grafik choʻzilish (harf takrori) kam uchrasa-da, yozuvchi fonetik intensivlikni grafik segmentatsiya, tire (—), ellipsis (...), takror va sintaktik bo‘laklash orqali ifodalaydi. Tahlil jarayonida alohida ajratilgan unli (“Ё”), tire yordamida choʻzilma ohang yaratish, takror orqali hissiy urg‘uni kuchaytirish hamda ellipsis vositasida choʻziq pauza hosil qilish kabi usullar lingvopoetik jihatdan sharhlanadi. Bu vositalar qahramon ruhiyati, ichki iztirob, sevgi intensivligi va subyektiv zamon hissini fonetik sathda jonlantirishga xizmat qiladi. Maqolada unlilarning bevosita grafik ko‘paytirish orqali emas, balki intonatsion belgilar va punktuatsion ekspressivlik yordamida choʻzilish effekti berilishi Omon Muxtor poetikasining muhim xususiyati sifatida asoslanadi. Natijada roman matni nafaqat semantik, balki akustik-emotsional qatlamda ham ta’sirchanlik kasb etadi. Mazkur tahlil fonetika, lingvopoetika va badiiy matn stilistikasi bilan shug‘ullanuvchi tadqiqotchilar, magistrantlar hamda adabiyotshunoslar uchun metodik va nazariy ahamiyatga ega.